कविता शोध

माझ्या या ब्लॉगला भरभरून प्रतिसाद दिल्याबद्दल धन्यवाद. मधला काही काळ मी ब्लॉग्जना पुरेसा वेळ देऊ शकत नव्हतो. पण आता मी पुन्हा तसे न होवू देण्याचा पूर्ण प्रयत्न करणार आहे. जशा जशा कविता वाचनात येतील, काळजाला भिडतील तशा त्या इथेही उमटतील.

आता आजवर टाळलेली अजून एक गोष्ट मी करतोय, स्वत:ला व्यक्त करण्याचा प्रयत्न, माझी मते, माझे लिखाण जे काही आहे जसे आहे तसे तूमच्या समोर मांडण्याचा प्रयत्न करतोय. बघा आवडतंय का ते. :)
मीऽच तो...
http://meechto.blogspot.com/


Friday, June 6, 2008

फुलराणी

हिरवे हिरवेगार गालिचे--हरित तृणाच्या मखमालीचे;

त्या सुंदर मखमालीवरतीं--फुलराणी ही खेळत होती।

गोड निळ्या वातावरणांत--अव्याज मने होती डोलत;

प्रणयचंचला त्या भ्रूलीला--अवगत नव्हत्या कुमारिकेला।

आईच्या मांडीवर बसुनी--झोंके घ्यावे, गावीं गाणीं;

याहुनि ठावें काय तियेला--साध्या भोळ्या फुलराणीला ?


पुरा विनोदी संध्यावात--डोलडोलवी हिरवें शेत;

तोच एकदा हांसत आला--चुंबून म्हणे फुलराणीला--

"छान माझी सोनुकली ती--कुणागडे ग पाहत होती ?

कोण बरे त्या संध्येतून--हळूच पाहते डोकावून ?

तो रविकर का गोजिरवाणा--आवडला अमुच्या राणींना ?"

लाजलाजली या वचनांनी--साधी भोळी ती फुलराणी।


आंदोलीं संध्येच्या बसूनी--झोंके झोंके घेते रजनी;

ह्या रजनीचें नेत्र विलोल--नभीं चमकती ते ग्रहगोल !

जादूटोणा त्यांनी केला--चैन पडेना फुलराणीला;

निजलींशेतें, निजलें रान--निजले प्राणी थोर लहान।

अजून जागी फुलराणी ही--आज अशी ताळ्यावर नाही ?

लागेना डोळ्याशीं डोळा--काय जाहलें फुलराणीला ?


या कुंजातून त्या कुंजातून--इवल्याश्या ह्या दिवट्या लावून,

मध्यरात्रिच्या निवांत समयी--खेळखेळते वनदेवी ही

त्या देवीला ओव्यां सुंदर--निर्झर गातो; त्या तालावर -

झुलुनि राहिलें सगळे रान--स्वप्नसंगमी दंग होऊन !

प्रणयिचिंतनी विलीनवृत्ती--कुमारिका ही डोलत होती;

डुलतां डुलतां गुंग होऊनी--स्वप्नें पाही मग फुलराणी-


"कुणी कुणाला आकाशांत--प्रणयगायनें होतें गात;

हळुंच मागुनी आले कोण--कुणी कुणा दे चुंबनदान !"

प्रणय-खेळ हे पाहुनि चित्तीं--विरहार्ता फुलराणी होती;

तों व्योमींच्या प्रेमदेवता--वाऱ्यावरती फिरतां फिरतां-

हळूच आल्या उतरून खाली--फुलराणीसह करण्या केली।

परस्परांना खुणवुनि नयनीं--त्या वदल्या "ही अमुची राणी"


स्वर्भूमीचा जुळवित हात--नाचनाचतो प्रभातवात;

खेळुनि दमल्या त्या ग्रहमाला--हळुहळु लागति लपावयाला

आकाशींची गंभीर शांती--मंदमंद ये अवनीवरती;

विरूंलागलें संशयजाल--संपत ये विरहाचा काल

शुभ्र धुक्याचें वस्त्र लेवोनी--हर्षनिर्भरा नटली अवनी।

स्वप्नसंगमीं रंगत होती--तरीहि अजुनी फुलराणी ती !


तेजोमय नव मंडप केला--लख्ख पांढरा दहा दिशांला,

जिकडेतिकडे उधळित मोती--दिव्य वऱ्हाडी गगनी येती

लाल सुवर्णी झगे घालुनी--हांसत हांसत आले कोणी;

कुणीं बांधिला गुलाबि फेटा--झकमकणारा सुंदर मोठा !

आकाशीं चंडोल चालला--हा वाङ्मनिश्चय कराव्याला;

हे थाटाचें लग्न कुणाचें--साध्या भोळ्या फुलराणीचें !


गाउं लागले मंगलपाठ--सृष्टीचे गाणारे भाट

वाजवि सनई मारूतराणा--कोकिळ घे तानांवर ताना!

नांचु लागले भारद्वाज--वाजविती निर्झर पखवाज,

नवरदेव सोनेरी रविकर--नवरी ही फुलराणी सुंदर !

लग्न लागतें ! सावध सारे !--सावध पक्षी! सावध वारे !

दंवमय हा अंतःपट फिटला--भेटे रविकर-फुलराणीला !


वधूवरांना दिव्य रवांनीं--कुणी गाईल मंगल गाणी;

त्यांत कुणीसें गुंफित होते--परस्परांचे प्रेम ! अहा ते !

आणिक तेथिल वनदेवीही--दिव्य आपुल्या उच्छ्वासांहीं

लिहित होत्या वातावरणीं--फुलराणीची गोड कहाणी !

गुंगतगुंगत कवि त्या ठायीं--स्फुर्तीसह विहराया जाई;

त्याने तर अभिषेकच केला--नवगितांनी फुलराणीला !

कवी - बालकवी

4 comments:

sheetal shinde said...

khup aatvani man ola karun gelya

Math Mastermind said...

Aha...Mi dahavit hote tevhachi kavita...
Janu pratyek mulgich hoti phoolraani..
majjya antargamichi kavita

Anonymous said...

hi kavita mala khup khup aavadte ( dahavit hoto tenva pasun) and barech divas me hi kavita shodhat hoto.

Anonymous said...

Apratim suresh vibhute