काही असे घडावे
नजरेस तू पडावे
स्वप्नात शोधिले ते
सत्यात कां दडावे?
वैरीहि तो असा की
मन ज्यावरी जडावे
मी मागता फुले,कां
सारे बहर झडावे?
मी कोण,काय होतो
की मज कुणी रडावे?
कवी - जयंत
अशा अनेक कविता असतात ज्या आपण वाचतो, आपल्याला त्या आवडतातही. पण त्या इतरांपर्यंत पोहोचवणं मात्र कधी कधी जमत नाही. मी ह्या Blog वर मला आवडलेल्या कविता लिहीणार आहे. तुम्हाला त्या कशा वाटल्या ते जरुर लिहा. आणि त्या कवितांबद्दल काही अधिक माहीती असेल तर कृपया ती पण लिहा. मला आणि इतर अनेकाना त्याचा फ़ायदा होऊ शकेल. धन्यवाद.
कविता शोध
माझ्या या ब्लॉगला भरभरून प्रतिसाद दिल्याबद्दल धन्यवाद. मधला काही काळ मी ब्लॉग्जना पुरेसा वेळ देऊ शकत नव्हतो. पण आता मी पुन्हा तसे न होवू देण्याचा पूर्ण प्रयत्न करणार आहे. जशा जशा कविता वाचनात येतील, काळजाला भिडतील तशा त्या इथेही उमटतील.
आता आजवर टाळलेली अजून एक गोष्ट मी करतोय, स्वत:ला व्यक्त करण्याचा प्रयत्न, माझी मते, माझे लिखाण जे काही आहे जसे आहे तसे तूमच्या समोर मांडण्याचा प्रयत्न करतोय. बघा आवडतंय का ते. :)
मीऽच तो...
http://meechto.blogspot.com/
आता आजवर टाळलेली अजून एक गोष्ट मी करतोय, स्वत:ला व्यक्त करण्याचा प्रयत्न, माझी मते, माझे लिखाण जे काही आहे जसे आहे तसे तूमच्या समोर मांडण्याचा प्रयत्न करतोय. बघा आवडतंय का ते. :)
मीऽच तो...
http://meechto.blogspot.com/
Friday, February 29, 2008
Thursday, February 28, 2008
पानगळ
गावेसे वाटते गीत माणसांचे
शोधू कोठे खरे सूर ते कळेना
आज्ञाधारक कधी शब्द दास होते
प्रतिभा त्यांची आता बटिक पाहवेना
आधी हुंकारही शब्दरूप होई
आता शब्दांतही अर्थ आढळेना
झाली कविता जसे डोह मृगजळाचे
जीवन आभासमय प्यावया मिळेना
अर्थानर्थातला काव्यप्रांत धूसर
शब्दारण्यातुनी मार्ग सापडेना
अमुच्या ह्या मैफिली काव्यकाजव्यांच्या
अंधाऱ्या अंतरी ज्योत पोहचेना
नाही आक्रोश ना भावचित्र हळवे
आहे कारागिरी, सत्य हे लपेना
कवितेचा बाज अन् साज ल्यायलेल्या
ओळी वारांगना ज्या हृदी वसेना
तावांची पानगळ 'भृंग' फार झाली
सरला लेखनबहर परतुनी फिरेना
कवी - मिलिंद फ़णसे
शोधू कोठे खरे सूर ते कळेना
आज्ञाधारक कधी शब्द दास होते
प्रतिभा त्यांची आता बटिक पाहवेना
आधी हुंकारही शब्दरूप होई
आता शब्दांतही अर्थ आढळेना
झाली कविता जसे डोह मृगजळाचे
जीवन आभासमय प्यावया मिळेना
अर्थानर्थातला काव्यप्रांत धूसर
शब्दारण्यातुनी मार्ग सापडेना
अमुच्या ह्या मैफिली काव्यकाजव्यांच्या
अंधाऱ्या अंतरी ज्योत पोहचेना
नाही आक्रोश ना भावचित्र हळवे
आहे कारागिरी, सत्य हे लपेना
कवितेचा बाज अन् साज ल्यायलेल्या
ओळी वारांगना ज्या हृदी वसेना
तावांची पानगळ 'भृंग' फार झाली
सरला लेखनबहर परतुनी फिरेना
कवी - मिलिंद फ़णसे
वर्गीकरणे :
मिलिंद फ़णसे
Wednesday, February 27, 2008
गोप-नीय प्रेमाचे सुनीत
आहे 'स्त्री-सहवास' फार लिहिला माझ्या कपाळावर.
जेथे टाकिन पाय मी, मज तिथे वेढा मुलींचा असे!
टाळ्या मागत, देत कोपरखळ्या वा गालगुच्चे तसे
वाटे, 'एकच भाव हा; पण किती शैलीमधे अंतर!'
भेटे चोरुन एक आणि दुसरी ओढून नेई घरी,
बोले पाच फुटांवरुन तिसरी, चौथी बसे खेटुनी,
गप्पा मारि कुणी निरर्थक, करी गंभीर चर्चा कुणी,
कोणी सोज्वळ, वा 'तयार' कुणि, ही आगाउ, ती लाजरी!
गट्टी मात्र करायला मजसवे प्रत्येक ती आतुर!
ऐश्या प्रेमळ घोळक्यास बघुनी जो ही करी चौकशी,
"साल्या, तू तर गोकुळात असशी! लाडू कधी वाटशी?"
प्रेमाचा दिसतो न त्यास वरुनी, हा 'गोपनीय' स्तर --
कोणा मी किति 'गोकुळात' दिसलो, ही बोच आहे मनी,
जी ती 'गोपि'च भेटते, न दिसते कोठे कुणी 'रुक्मिणी' !!
कवी - महेश
जेथे टाकिन पाय मी, मज तिथे वेढा मुलींचा असे!
टाळ्या मागत, देत कोपरखळ्या वा गालगुच्चे तसे
वाटे, 'एकच भाव हा; पण किती शैलीमधे अंतर!'
भेटे चोरुन एक आणि दुसरी ओढून नेई घरी,
बोले पाच फुटांवरुन तिसरी, चौथी बसे खेटुनी,
गप्पा मारि कुणी निरर्थक, करी गंभीर चर्चा कुणी,
कोणी सोज्वळ, वा 'तयार' कुणि, ही आगाउ, ती लाजरी!
गट्टी मात्र करायला मजसवे प्रत्येक ती आतुर!
ऐश्या प्रेमळ घोळक्यास बघुनी जो ही करी चौकशी,
"साल्या, तू तर गोकुळात असशी! लाडू कधी वाटशी?"
प्रेमाचा दिसतो न त्यास वरुनी, हा 'गोपनीय' स्तर --
कोणा मी किति 'गोकुळात' दिसलो, ही बोच आहे मनी,
जी ती 'गोपि'च भेटते, न दिसते कोठे कुणी 'रुक्मिणी' !!
कवी - महेश
Tuesday, February 26, 2008
वणवा
जोगवा मी वेदनेचा मागतो आहे
जीव पाषाणावरी मी लावतो आहे
होय, सर्वांशी जरी ती बोलते हसुनी
स्वर्ग सूताने तरीही गाठतो आहे
तीच फुंकर घालते अन् तीच मग पुसते
"रात्रभर वणवा कशाने पेटतो आहे?"
वाहते निष्ठाफुले चरणी दुज्याच्या ती
अन् उरी निर्माल्य मी कवटाळतो आहे
व्यसन दु:खाचे मला आहे असे जडले
भंगण्यासाठीच हृदया सांधतो आहे
काय त्या हृदयास जपणे ती जिथे नाही?
रिक्त गाभारा जणू सांभाळतो आहे
मार्ग जेव्हा वेगळे झालेत दोघांचे
पारिजाताचा सडा का सांडतो आहे?
कोरडे डोळे निरोपाच्या जरी वेळी
चेहऱ्याला मेघ पण आच्छादतो आहे
गजलकार - मिलिंद फणसे
जीव पाषाणावरी मी लावतो आहे
होय, सर्वांशी जरी ती बोलते हसुनी
स्वर्ग सूताने तरीही गाठतो आहे
तीच फुंकर घालते अन् तीच मग पुसते
"रात्रभर वणवा कशाने पेटतो आहे?"
वाहते निष्ठाफुले चरणी दुज्याच्या ती
अन् उरी निर्माल्य मी कवटाळतो आहे
व्यसन दु:खाचे मला आहे असे जडले
भंगण्यासाठीच हृदया सांधतो आहे
काय त्या हृदयास जपणे ती जिथे नाही?
रिक्त गाभारा जणू सांभाळतो आहे
मार्ग जेव्हा वेगळे झालेत दोघांचे
पारिजाताचा सडा का सांडतो आहे?
कोरडे डोळे निरोपाच्या जरी वेळी
चेहऱ्याला मेघ पण आच्छादतो आहे
गजलकार - मिलिंद फणसे
वर्गीकरणे :
गझल,
मिलिंद फ़णसे
Monday, February 25, 2008
चहाडीपुराण
चहाडीपुराणाच्या दोन गोष्टी । सांगतो तुम्हा स्पष्टी ॥
येईल तुम्हा नवद्रुष्टी । स्मरून नारदाला ॥ ध्रु ॥
सावज हेरावे बरोबर । आहे जे खरोखर ॥
साधे दिसते वरवर । पाहुनि सत्वर ॥ १ ॥
नजर असावी त्याच्यावर । लक्ष असावे खालीवर ॥
करतो जे भरभर । टिपावे नजरेने ॥ २ ॥
एखादा शब्द ऐकावा । शत्रू त्याचा जाणावा ॥
सोडुनी द्यावी ठिणगी । लबाडाची ॥ ३ ॥
बघा आता ठिणगीची मजा । करता करता देवपूजा ॥
सांगावी ही कथा दुजा । चविष्ट शब्दांनी ॥ ५ ॥
तुमचे नाव येता ( त्यांच्या ) ओठा ॥ लागलीच तेथुनी फुटा ॥
बसेल कमरेत सोटा । जबरदस्त ॥ ६ ॥
अंगावर जर आले संकट । परिस्थिती असेल बिकट ॥
तयारी ठेवा जाण्याची । दवाखान्यात ॥ ७ ॥
अपयशाला घाबरू नका । घेतला वसा टाकू नका ॥
मजा नक्की येईल । चहाडी करण्याची ॥ ८ ॥
सोडुनी द्या हातचे कर्म । मंजूर असेल माझा धर्म ॥
लागा कामाला लगेच । नारद म्हणे ॥ ९ ॥
कवी - राजगुडे
येईल तुम्हा नवद्रुष्टी । स्मरून नारदाला ॥ ध्रु ॥
सावज हेरावे बरोबर । आहे जे खरोखर ॥
साधे दिसते वरवर । पाहुनि सत्वर ॥ १ ॥
नजर असावी त्याच्यावर । लक्ष असावे खालीवर ॥
करतो जे भरभर । टिपावे नजरेने ॥ २ ॥
एखादा शब्द ऐकावा । शत्रू त्याचा जाणावा ॥
सोडुनी द्यावी ठिणगी । लबाडाची ॥ ३ ॥
बघा आता ठिणगीची मजा । करता करता देवपूजा ॥
सांगावी ही कथा दुजा । चविष्ट शब्दांनी ॥ ५ ॥
तुमचे नाव येता ( त्यांच्या ) ओठा ॥ लागलीच तेथुनी फुटा ॥
बसेल कमरेत सोटा । जबरदस्त ॥ ६ ॥
अंगावर जर आले संकट । परिस्थिती असेल बिकट ॥
तयारी ठेवा जाण्याची । दवाखान्यात ॥ ७ ॥
अपयशाला घाबरू नका । घेतला वसा टाकू नका ॥
मजा नक्की येईल । चहाडी करण्याची ॥ ८ ॥
सोडुनी द्या हातचे कर्म । मंजूर असेल माझा धर्म ॥
लागा कामाला लगेच । नारद म्हणे ॥ ९ ॥
कवी - राजगुडे
वर्गीकरणे :
हास्यकविता
Subscribe to:
Posts (Atom)