कविता शोध

माझ्या या ब्लॉगला भरभरून प्रतिसाद दिल्याबद्दल धन्यवाद. मधला काही काळ मी ब्लॉग्जना पुरेसा वेळ देऊ शकत नव्हतो. पण आता मी पुन्हा तसे न होवू देण्याचा पूर्ण प्रयत्न करणार आहे. जशा जशा कविता वाचनात येतील, काळजाला भिडतील तशा त्या इथेही उमटतील.

आता आजवर टाळलेली अजून एक गोष्ट मी करतोय, स्वत:ला व्यक्त करण्याचा प्रयत्न, माझी मते, माझे लिखाण जे काही आहे जसे आहे तसे तूमच्या समोर मांडण्याचा प्रयत्न करतोय. बघा आवडतंय का ते. :)
मीऽच तो...
http://meechto.blogspot.com/


Tuesday, January 15, 2008

शुभ संक्रांत

तिळगुळ घेऊ, तिळगुळ देऊ,
झाले गेले विसरून सारे,
नव्या भास्करा सामोरे जाऊ ॥ध्रु॥

एक दिनकर,अनंत किरणे,
एकची आत्मा,अनंत शरीरे,
एकची सूर सर्वांनी गाऊ ॥१॥

कोण उच्च अन् कोण नीच रे ?
अवघी सारी त्याचीच लेकरे
नित्य त्याचे स्मरण करू ॥२॥

क्षणाक्षणाला काळ हा सरतो
स्मृती तयाची मागे ठेवतो
गोड स्मृतींना उजाळा देऊ ॥३॥


guruvision.in येथुन संग्राहीत.

Monday, January 14, 2008

जगत मी आलो असा की...

जगत मी आलो असा की, मी जसा जगलोच नाही,
एकदा तुटलो असा की, मग पुन्हा जुळलोच नाही |

जन्मभर अश्रुस माझ्या शिकविलेस नाना बहाणे,
सोंग पण फ़सव्या जीण्याचे, शेवटी शिकलोच नाही |

कैकदा कैफात माझ्या मी विजांचे घोट प्यालो,
पण प्रकाशाला तरीही हाय, मी पटलोच नाही |

सारखे माझ्या स्मितांचे हुंदके सांभाळीले मी,
एकदा हसलो जरासा, मग पुन्हा हसलोच नाही |

स्मरतही नाहीत मजला चेहरे माझ्या व्यथांचे,
एवढे स्मरते मला की, मी मला स्मरलोच नाही |

वाटले मज गुणगुणावे ओठही पण जाहले तिऱ्हाईत,
सुचत गेली रोज गीते, मी मला सुचलोच नाही |

संपल्यावर खेळ माझ्या आंधळ्या कोशिंबिरीचा,
लोक मज दिसले अचानक, मी कुठे दिसलोच नाही |

जगत मी आलो असा की, मी जसा जगलोच नाही,
एकदा तुटलो असा की, मग पुन्हा जुळलोच नाही |


कवी - सुरेश भट

Friday, January 11, 2008

कुठे म्हणालो परी असावी

कुठे म्हणालो परी असावी
मनाप्रमाणेतरी असावी

हवा कशाला प्रचंड पैसा
जगायला नोकरी असावी

तरूस आधार होत जावी
अशी कुणी वल्लरी असावी

नको अवाढव्य राजवाडा
निजायला ओसरी असावी

नको दिखाव्यास गोड गप्पा
मनात प्रीती खरी असावी

कवी - प्रणव सदाशिव काळे

Thursday, January 10, 2008

औदुंबर

ऐल तटावर पैल तटावर हिरवाळी घेऊन

निळा सावळा झरा वाहतो बेटाबेटांतुन

चार घरांचे गाव चिमुकले पैल टेकडीकडे;

शेतमळ्यांची दाट लागली हिरवी गरदी पुढे

पायवाट पांढरी तयांतुन अडवीतिडवी पडे;

हिरव्या कुरणांमधून चालली काळ्या डोहाकडे

झांकळुनी जड गोड काळिमा पसरी लाटांवर;

पाय टाकुनी जळात बसला असला औदुंबर


कवी - बालकवी

Wednesday, January 9, 2008

घरामधे तू ससा

सिंह जरी तू जगतासाठी
घरामधे तू ससा
हीच कहाणी तुझी मानवा
हाय असा तू कसा!

तुझ्या आरोळ्या डरकाळ्यांनी
दुमदुमते तारांगण
तुझी कर्तबे पाहुन होते
अचंबित तारांगण
घरात येता कशास होतो
तुझा कोरडा घसा!!
हीच कहाणी तुझी मानवा
हाय असा तू कसा!

जशी एकदा चढते तुझिया
अंगावरती लुंगी
उतरुन जाती शस्त्रे सारी
सिंह बनतसे मुंगी...
कशास ऐसा आक्रमणाचा
सोडुन देशी वसा...
हीच कहाणी तुझी मानवा
हाय असा तू कसा!

चालवायचा तूच विराटा
घरातली या गादी
हाय कशी ही वेळ तुझ्यावर
आज पुसतसे लादी!!
सम्राटाच्या नशीबातही
भोग गुलामाजसा
हीच कहाणी तुझी मानवा
हाय असा तू कसा!

कधी तुला हे कळेल राजा
कशामुळे हे घडते
तुझ्या जिवाच्या राणीवाचुन
काय तुझे रे अडते
कशास राजा राणीसाठी
होशी वेडापिसा

हीच कहाणी तुझी मानवा
हाय असा तू कसा!


कवी -