जे खरे ते लपवण्याची सवय झाली,
या तुझ्या शहरी, जिण्याची सवय झाली!
पुस्तके ना वाचली, ना वृत्तपत्रे
रोज 'पाट्या' वाचण्याची सवय झाली
हो! मलाही लागले पाणी पुण्याचे
काय सांगू? भांडण्याची सवय झाली
कीस शब्दांचाच नुसता पाडताना
मूळ मुद्दा चुकवण्याची सवय झाली
भांडल्याविन जात नाही दिवस माझा
वाटते आता पुण्याची सवय झाली
कवी - शशांक
अशा अनेक कविता असतात ज्या आपण वाचतो, आपल्याला त्या आवडतातही. पण त्या इतरांपर्यंत पोहोचवणं मात्र कधी कधी जमत नाही. मी ह्या Blog वर मला आवडलेल्या कविता लिहीणार आहे. तुम्हाला त्या कशा वाटल्या ते जरुर लिहा. आणि त्या कवितांबद्दल काही अधिक माहीती असेल तर कृपया ती पण लिहा. मला आणि इतर अनेकाना त्याचा फ़ायदा होऊ शकेल. धन्यवाद.
कविता शोध
माझ्या या ब्लॉगला भरभरून प्रतिसाद दिल्याबद्दल धन्यवाद. मधला काही काळ मी ब्लॉग्जना पुरेसा वेळ देऊ शकत नव्हतो. पण आता मी पुन्हा तसे न होवू देण्याचा पूर्ण प्रयत्न करणार आहे. जशा जशा कविता वाचनात येतील, काळजाला भिडतील तशा त्या इथेही उमटतील.
आता आजवर टाळलेली अजून एक गोष्ट मी करतोय, स्वत:ला व्यक्त करण्याचा प्रयत्न, माझी मते, माझे लिखाण जे काही आहे जसे आहे तसे तूमच्या समोर मांडण्याचा प्रयत्न करतोय. बघा आवडतंय का ते. :)
मीऽच तो...
http://meechto.blogspot.com/
आता आजवर टाळलेली अजून एक गोष्ट मी करतोय, स्वत:ला व्यक्त करण्याचा प्रयत्न, माझी मते, माझे लिखाण जे काही आहे जसे आहे तसे तूमच्या समोर मांडण्याचा प्रयत्न करतोय. बघा आवडतंय का ते. :)
मीऽच तो...
http://meechto.blogspot.com/
Tuesday, January 8, 2008
Monday, January 7, 2008
घे तुझ्या बाहूत...
घे तुझ्या बाहूत शीतल, त्या जगी पोळून आलो
दे विसावा माय गंगे, राख मी होवून आलो
ही न वसने आवडीची, क्लेशदायक बंद ज्यांचे
रेशमाचे पाश ज्याचे वीण ती उसवून आलो
साथ अंबर, साथ तारे जे अनंताचे इशारे
मर्त्य, चकव्या सोबत्यांची साथ मी सोडून आलो
स्फुंदणाऱ्या लेखणीला सत्य हे सांगू कसे की
कोरडी झालीस तू अन् मी रिता होवून आलो
शब्दही देती दगा का, भृंग, ब्रह्मास्त्राप्रमाणे
शाप कोणा भार्गवाचा का शिरी घेवून आलो ?
कवी - मिलिंद फणसे
दे विसावा माय गंगे, राख मी होवून आलो
ही न वसने आवडीची, क्लेशदायक बंद ज्यांचे
रेशमाचे पाश ज्याचे वीण ती उसवून आलो
साथ अंबर, साथ तारे जे अनंताचे इशारे
मर्त्य, चकव्या सोबत्यांची साथ मी सोडून आलो
स्फुंदणाऱ्या लेखणीला सत्य हे सांगू कसे की
कोरडी झालीस तू अन् मी रिता होवून आलो
शब्दही देती दगा का, भृंग, ब्रह्मास्त्राप्रमाणे
शाप कोणा भार्गवाचा का शिरी घेवून आलो ?
कवी - मिलिंद फणसे
वर्गीकरणे :
गझल,
मिलिंद फ़णसे
Friday, January 4, 2008
आसवे
इतकी हसू नको की येतील आसवे
येईल वेळ तेव्हा नसतील आसवे
सांभाळ, चंदनाचे वय लागले तुला
नागांपरी इथेही असतील आसवे
रुजवू नकोस अंकुर हृदयात प्रीतिचा
बागेत प्रीतीच्याही पिकतील आसवे
पुसतात काजळाला दररोज जी तुझ्या
माझे कधी कुशल का पुसतील आसवे
राहो न अंतरीचे ते गूज अंतरी
हृदयातले मुखावर लिहितील आसवे
करतील सैनिकांचे स्वागत सुवासिनी
कुंकू कुणाकुणाचे पुसतील आसवे ?
ठरतात सांत्वनाला जे शब्द कोरडे
त्यांच्यात स्निग्ध माया भरतील आसवे
कित्येक 'भृंग' येती मकरंद चाखण्या
कोणी तरी कधी का टिपतील आसवे ?
कवी - मिलिंद फणसे
येईल वेळ तेव्हा नसतील आसवे
सांभाळ, चंदनाचे वय लागले तुला
नागांपरी इथेही असतील आसवे
रुजवू नकोस अंकुर हृदयात प्रीतिचा
बागेत प्रीतीच्याही पिकतील आसवे
पुसतात काजळाला दररोज जी तुझ्या
माझे कधी कुशल का पुसतील आसवे
राहो न अंतरीचे ते गूज अंतरी
हृदयातले मुखावर लिहितील आसवे
करतील सैनिकांचे स्वागत सुवासिनी
कुंकू कुणाकुणाचे पुसतील आसवे ?
ठरतात सांत्वनाला जे शब्द कोरडे
त्यांच्यात स्निग्ध माया भरतील आसवे
कित्येक 'भृंग' येती मकरंद चाखण्या
कोणी तरी कधी का टिपतील आसवे ?
कवी - मिलिंद फणसे
वर्गीकरणे :
गझल,
मिलिंद फ़णसे
Thursday, January 3, 2008
ती जाताना 'येते' म्हणून गेली
ती जाताना 'येते' म्हणून गेली
अन जगण्याचे कारण बनून गेली!
म्हटली मजला 'मनात काही नाही'
पण जाताना मागे बघून गेली!
तिच्या खुणेची चंद्रकोर ही गाली
वार नखाचा हलके करून गेली...
घडे क्षणांचे रिते असे केले की
देहसुखाचा प्याला भरून गेली
कळते हा बगिचा का फुलला माझा
काल म्हणे ती दारावरून गेली!
तसे पाहता पाउस तितका नव्हता
कळे न का ती इतकी भिजून गेली...
तिच्या भोवती गंध अता दरवळतो
(सहवासचे अत्तर टिपून गेली!)
कवी - प्रसाद.
अन जगण्याचे कारण बनून गेली!
म्हटली मजला 'मनात काही नाही'
पण जाताना मागे बघून गेली!
तिच्या खुणेची चंद्रकोर ही गाली
वार नखाचा हलके करून गेली...
घडे क्षणांचे रिते असे केले की
देहसुखाचा प्याला भरून गेली
कळते हा बगिचा का फुलला माझा
काल म्हणे ती दारावरून गेली!
तसे पाहता पाउस तितका नव्हता
कळे न का ती इतकी भिजून गेली...
तिच्या भोवती गंध अता दरवळतो
(सहवासचे अत्तर टिपून गेली!)
कवी - प्रसाद.
वर्गीकरणे :
गझल,
प्रसाद शिरगांवकर
Wednesday, January 2, 2008
गजल मनाशी जुळते आहे
गजल मनाशी जुळते आहे
सतत मनाला छळते आहे...
तुला न कळले माझे म्हणणे
तरी कुठे कळते आहे?...
पुन: नव्याने उजाडले की
आधीचे मावळते आहे?...
पत्र असावे तुझेच, किंवा-
अक्षर मिळते-जुळते आहे...
तुझ्याकडे यायला निघालो
पुढे-पुढे मन पळते आहे...
सतत मनाला छळते आहे...
तुला न कळले माझे म्हणणे
तरी कुठे कळते आहे?...
पुन: नव्याने उजाडले की
आधीचे मावळते आहे?...
पत्र असावे तुझेच, किंवा-
अक्षर मिळते-जुळते आहे...
तुझ्याकडे यायला निघालो
पुढे-पुढे मन पळते आहे...
वर्गीकरणे :
गझल
Subscribe to:
Posts (Atom)